1957'de Uzaya Fırladığı İddia Edilen Rögar Kapağının İlginç Hikayesi
Bir önceki testte kuyudan göğe dev bir alev sütunu fışkırmıştı.
ABD, 1957'deki Plumbbob test serisinde nükleer düzenekleri ilk kez yer altındaki kuyularda patlatmayı denedi. 26 Temmuz'daki Pascal-A testinde düzenek yaklaşık 150 metre derinliğindeki açık bir kuyunun dibinde patlatıldı. Beklenen güç yarım ila bir kilogram TNT kadardı, gerçekleşen ise bunun yaklaşık 50 bin katı oldu.
Testte görev alan fizikçi Robert Brownlee, gece yapılan patlamayı 'dünyanın en iyi Roma mumu' olarak anlatıyor. Gece karanlığında kuyudan fışkıran mavi alev bütünüyle görülebiliyordu.
İkinci testte kuyunun ağzı çelik bir kapakla kapatıldı.
27 Ağustos 1957'deki Pascal-B testinde düzenek yine yaklaşık 150 metre derinliğe yerleştirildi. 1,2 metre çapındaki kuyunun ağzına yaklaşık 10 santim kalınlığında çelik bir kapak kaynaklandı. Patlama bu kez de beklenenden çok daha güçlü oldu ve yaklaşık 300 ton TNT'ye eşdeğer bir güç açığa çıktı.
Brownlee, şok dalgasının kapağa 31 milisaniyede ulaşacağını ve bu basınçla kapağın yerinden kopacağını hesaplamıştı.
Kapak yalnızca tek bir kamera karesine yakalandı.
Kapağın hızını ölçmek için kuyuya yüksek hızlı bir kamera çevrildi. Ancak kapak kuyunun üzerinde yalnızca tek bir karede göründü, bu yüzden hızı doğrudan ölçülemedi.
Brownlee, kapağı son gördükleri anı 'deli gibi gidiyordu' sözleriyle özetliyor. Bu kare, kapağa dair elde kalan son görüntü oldu.
Efsaneyi "kaçış hızının altı katı" sözü başlattı.
Brownlee'nin amiri Bill Ogle, kapağın ne kadar hızlı gittiğini ısrarla sordu. Brownlee hesaplarının bu konuda anlamsız olduğunu, çünkü kapağın üstünde hava ve yerçekimi hesaba katılmadığını söyledi. Yine de ısrar karşısında verdiği yanıt 'Dünya'dan kaçış hızının altı katı' oldu.
Brownlee, 2002'de yazdığı yazıda kapağın uzaya gittiğini hiçbir zaman söylemediğini, buna rağmen bu iddiayla anılmaya devam ettiğini anlatıyor.
Keşfet ile ziyaret ettiğin tüm kategorileri tek akışta gör!





Yorum Yazın